Alan Adamczyk.
WordPress to moja codzienność.

Nie planowałem zostać „tym od WordPressa”. Zaczęło się jak u większości — własny blog, chęć oszczędzenia na freelancerze, później pierwsze „spróbuj to naprawić, bo mi się sklep posypał”. Po pięciu latach i 2008 godzinach w panelu WP wiem jedno: im więcej rozumiesz WordPressa, tym rzadziej dasz się zaskoczyć awarii.

2019 — pierwsze starcie. Postawiłem własny blog techniczny na darmowym hostingu. W pierwszym tygodniu dostałem biały ekran po aktualizacji wtyczki. Zamiast reinstalować wszystko od zera — spędziłem dwa wieczory czytając error_log. Naprawiłem sam. I wtedy zrozumiałem że WordPress to nie „czarna skrzynka”, tylko PHP, MySQL i trochę konwencji.

2020 — pierwszy zewnętrzny klient. Znajomy miał sklep WooCommerce, który po migracji hostingu przestał przyjmować płatności. Agencja, która go zbudowała, kazała czekać 3 tygodnie. Naprawiłem w dwa wieczory — okazało się że to różnica w konfiguracji SSL między środowiskami (to samo, co dziś opisuję w case studies). Wtedy pierwszy raz pomyślałem: „to ma wartość dla ludzi”.

2021–2022 — przejście na pełen etat. Sklepy, malware, migracje, błędy po aktualizacjach PHP. Z każdego problemu wyciągałem notatkę — co było przyczyną, co zadziałało, co spaliło na panewce. Te notatki dzisiaj to moja prywatna baza wiedzy, z której korzystam przy każdej nowej awarii.

2023–2026 — specjalizacja. Coraz rzadziej buduję strony od zera. Coraz częściej przychodzą do mnie ludzie, którym ktoś inny zbudował stronę i teraz coś nie działa. To moja nisza — nie zastępuję developera, który stworzył projekt, ale jestem tym, do którego dzwoni się o 22:00 w niedzielę, gdy sklep nie przyjmuje zamówień.

Dlaczego właśnie naprawa, a nie wdrożenia? Bo w naprawie nie da się ściemniać. Albo strona działa, albo nie. Albo rozumiesz co się wydarzyło, albo zgadujesz. Lubię tę uczciwość. Klient nie musi mi wierzyć na słowo — efekt jest widoczny w ciągu kilku godzin.